Jak trwoga to do bloga.
Siedze se ja i se myślę, trza szyki zwierać, przyjaciół odnajdywać ( wrogi wciąż na czuwaniu ), kontakty odświeżać! Bo, co ja biedy żuczek albo inny biały miś zrobię jak mnie ten Cameron z ty Anglii wywali? Przyjdzie do "Bydgoszczy jeździć a tu nie  kupować! I proszę, niech mnie umieszcza w swojej gablocie." 
Zośki nie chcemy! Już widzę te transparenty.
Oby tylko wizę wjazdową wydali, bo okrutnie będę tęsknić. Nie żeby za Królową, za deszczem ulewnym, błotem, wilgocią , grzybem, tfu służbą zdrowia ale za dziećmi własnemi, no i za fish and chips, bo strasznie to śmierdzące dziadostwo lubię. Koniecznie takie z papieru. Cała nadzieja w Tusku. W telewizji pokazywali.
A jak nie to do Germanii się przeniosę. Wprawdzie nadal w pamięci, że Niemiec pluł nam w twarz ale tam już też są nasi i dzielnie sobie radzą o czym światowe media donoszą!

Z nowym rokiem nowym krokiem?
Zajrzałam tu właściwie tylko po to aby odnaleźć namiar na Brittany i jakoś tak ckliwie się zrobiło? Tak wspmnieniowo?
Matko z córką ile się rzeczy nadziało przez ten czas. E, chyba tu wrócem.

Świat nie przestaje mnie zadziwiać. Prześwietny Pierwszy Mąż był dzisiaj świadkiem, kiedy to Polak nie chciał być Polakiem. W rubryce nationality grzecznie, acz stanowczo, dobrym angielskim prosił aby nie pisać, że On z kraju nad Wisłą.
Pani, więc pyta co w takim razie ma wpisać, czy może ma jakieś inne. Nie, nie ma ale ma nie być, że jest Polak i już.
Mój stracił do niego serce już na wstępie.
Dobrze, że w zęby mu nie dał, a dzień cały prawie z nim spędzić musiał oprowadzając i tłumacząc to i owo. Do końca dnia nie dowiedział się, czy w języku Reja synek jeszcze poradzi, czy już zupełnie nie. I nawet nie miał za bardzo chęci tego sprawdzać.
Smród i niesmak pozostał.

Przyjechało dziecko. Jakieś inne. Zmienione. Dorosłe. Samodecydujące. Trudno się z tym pogodzić ale tak już zostanie.
Pewien rozdział został zamknięty na zawsze.
Najgorsze jest to, że coraz gorzej mówi po polsku. Mieszkanie poza domem robi swoje. Chyba go zleję. Pasem. I nakażę codzienne czytanie polskich książek przez godzinę.

W pracy rozmawiają dwie dziewczyny. Polka i Angielka. Polka narzeka, że jej roczny pies jest niegrzeczny, w ogóle jej nie słucha.
Angielka pyta - a w jakim języku mówisz do psa? Ta odpowiada, że po polsku. No to co się dziwisz! Przecież to jest angielski pies, tu urodzony. On cię po prostu nie rozumie.

- Jak tam synu? Ciężkie te studia?
- No, ciężkie.
- Ale dajesz radę?
- Po trzech tygodniach trudno powiedzieć. Niespodziankę mam dla Was.
- Jaką?
- Nie mogę powiedzieć, bo to niespodzianka jest.
- Zrobiłeś sobie tatuaż???!!!
- Jeszcze nie.
- To co?
- Dowiecie się za 8 tygodni.
- Zostaniesz ojcem?
- He, he.. dobre, dobre ale nie powiem, niespodzianka to niespodzianka.

Prześwietny Pierwszy Mężu - co gorsze? Tatuaż, czy ojcostwo na początku studiów, w wieku lat dziewiętnastu?
- Wiadomo, że tatuaż.
- Ja zawsze się zgadzamy.

Opowieści z lasu.
Znajoma pracuje w Agencji Pracy. Przychodzi młody Anglik. Chce pracować.
Super. To się chwali!
Mają coś dla niego. Na czwartek na noc.
-Aaa, na noc?
A, to On nie może.
-A dlaczego?
-Bo idzie do College.
-A kiedy idziesz do ty szkoły?
-We wtorek!
-??? A dzisiaj mamy... środę?
-No tak, ale to mi zaburzy tygodniowy cykl mojego spania.
Kurtyna.

Co czuje matka osamotniona, bo na szczęście jednak nie samotna.
Że - łazienka jest dostępna właściwie o każdej porze dnia i nocy, a jak nie jest, to Prześwietny Pierwszy zaraz udostępni, bo przecież od zawsze ludzki pan i do łazienki ze sobą nie zabiera laptopa, komórki, iPhone..
Że w tej samej łazience lusterko nie zaplute od pasty, a pasta nie wyciśnięta od połowy tylko kurturarnie od końca i nawet ładowarka do zębolota stoi na miejscu.
Że płatki nie spacerują  po całej kuchni, a karton z mlekiem ma białą zawartość i stoi przepisowo w lodówce.
Że nie walają się tony książek i notatek w każdym kątku i zakątku.
Że pilot do telewizora może zostać użyty w każdej chwili  bez konieczności stoczenia bitwy pod Grunwaldem.
Że światło w domu gaśnie o zwykłej porze, czyli krótko po północy
Że ....
Że nie ma tego gwaru co zawsze był:(
Że nie ma tego śmiechu, co zawsze był:(
Że nie ma tych zajadłych dyskusji o wyższości Świat Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkiej Nocy;(
Że nie ma właściwe po, co gotować gara gołąbków, kupi się dwa w polskim sklepie i tyż bedzie
Że... no właśnie.

Że trzeba się przestawić? Chorera jasna zamówię sobie chyba jakiś rejs na  RMS Queen Mary albo co? Albo nie, zajdę w ciążę! Wróć! Prześwietny Pierwszy zajdzie w ciążę, toż to tera nie problem.